PRAGUE QUADRIE- NNAL 2011

A sketch is an initial phase of scenic design. It gives main impression on the project, shows the clue, indicates densities of the scenic design's plans. We use sketches as an emphasis of the theme for Prague Quadrennial of Performance Design and Space and make them three-dimensional. Surfaces made of drafts, technical as well as freehand, divide the Veletrzni Palace into functional zones, establish spatial hierarchies and, what is most important, redraw the building as an exhibition space. Using the technique of drawing, we create surfaces of different density and also some geometric figures in space. That way it's possible to emphasize the artificiality of our spatial arrangement for PQ 2011 and its temporary character.

The surfaces of freehand sketches that make walls, screens, lounge zones or even furniture, are made of rubber cables differently braided or something that resembles it, according to their position in space. The line can be made of cable, expander or stickcer. The PQ design is drawn with a continuous line that is changing its style due to the character of space it wants to evoke in the Veletrzni Palace. The line of the electric cable starts before the building, continues throughout the Palace just to end on the rooftop, at the PQ sky bar.

Szkic jest wstępną fazą każdego projektu scenografii; odzwierciedleniem pierwszej myśli, najczystszym przedstawieniem pomysłu - najbardziej zwartym obrazem sposobu myślenia. Dlatego właśnie wykorzystaliśmy szkic, aby uwydatnić charakter wydarzenia, jakim jest Praskie Qadriennale Scenografii i nadaliśmy mu trzeci wymiar. Przestrzenie Veletrzni Palace, gdzie odbywać się będzie Quadriennale, na czas imprezy wypełnią się rysunkiem; odręcznym lub technicznym, który podzieli przestrzeń na strefy funkcjonalne, nadając im indywidualny charakter, w zależności od nowego przeznaczenia. Wykorzystaliśmy różne techniki rysunku, aby stworzyć powierzchnie o różnym natężeniu oraz figury geometryczne w przestrzeni. W ten sposób uwydatniamy przelotność naszej aranżacji i podkreślamy jej tymczasowy charakter.

Przeniesione z rysunku odręcznego powierzchnie, budujące przegrody, sufity, a także elementy wyposażenia, wykonane są głównie z gumowego kabla, który zapleciony w różny sposób, udaje ślad pisaka, jakim narysowano scanografię. Rysunek ten, defakto sprowadza się do jednej linii, będącej kontynuacją przewodu elektrycznego przed budynkiem, przechodzącej przez Pałac i kończącej swój bieg na tarasie w skybarze.

The atmosphere of PQ 2011 is visible from the start- the ticket pavilion is where the line starts, where it begins creating the exhibition space. Then the line goes through corridors' floor, walls and ceilings, sometimes in ordered way, sometimes it is absolutely spontaneous. The line leads us through successive zones with of curtains. In the exhibition area 'the line' is shy, and discretely flits through the middle of halls. The interference is delicate, almost invisible in the exhibition space laden with different forms, volumes and colours. On the contrary, so visually strong and obtrusive is the wired cloud in a high hall near the gallery entrance. It appeals heavy, but when observed from the balconies, surprisingly enlightens.In another zone of Veletrzni Palace 'the line' creates ordered structure under the ceiling that might be the smoke rising above lounge area. One of branches goes to the video lounge, where wrapes along walls making cocoon – audience. For the staircase we use black label to show how the line with a stairway motif modifies the staircase's volume.Up on the last floor, we astonish the audience with a folding shape of PQ auditorium. Wire lines overlap themselves, giving the curtain different densities from different perspectives. The line ends up in the terrace, wrapped around the barrels that serve as a sky bar and its seats. It intensifies once more in the sign 'love' to vanish in the sky.

Linia, w zależności od nastroju, jest spokojna , uporządkowana i nieśmiała by nagle, niespodziewanie wymnknąć się spod kontroli i rozszaleć. W ten sposób obrazuje atmosferę, jaka ma panować na różnych jej odcinkach oraz naprowadza zwiedzających na miejsca, których nie warto przegapić. Można to zauważyć już na samym początku, gdzie linia niespodziewanie rozgałęzia się rysując w przestrzeni pawilon wejściowy. Od tego miejsca prowadzi nas do wejścia głownego, czarnym dywanem na posadzce, który z kolei przechodzi w ściany – kurtyny hallu. W strefie ekspozycyjnej nieśmiało przemyka środkiem hali. Tutaj ingerencja jest delikatna, praktycznie niezauważalna, nie konkurująca z bogactwem form i kolorów ekspozyji. Wręcz przeciwnie, mocna wizualnie i natrętna jest chmura w najwyższej hali, blisko wejścia do Galerii Narodowej. Obserwowana z dołu wydaje się przytłaczać, jednak oglądana z balkonów, zdradza swoją subtelną geometrię. W innej strefie Veletrzni Palalce 'linia' tworzy uporządkowaną strukturę pod sufitem, która mogłaby być dymem unoszącym się nad foyer. Jedną z odnóg, oplata pomieszczenie Video, tworząc kokon – siedzisko. 'Linia' wprowadza na ostanie piętro klatką schodową, naśladując motyw schodów. W audytorium redefiniuje kształt pomieszczenia, budując falujące ściany, które obserwowane z róznych miejsc, sprawiają wrażenie poruszających się. „Linia” kończy swoją historię na tarasie, gdzie oplata beczki, zamieniając je w bar i siedziska. Tutaj wzmaga się po raz ostatni by napisać 'love', i rozpływa się w chmurach...