VISITOR SERVICE CENTER AT AUSCHWITZ MEMORIAL

 

ARCHITECTURAL AND URBAN CONCEPT OF THE NEW VISITOR SERVICE CENTER AT AUSCHWITZ MEMORIAL
Working on the conception of this project we established, at the very beginning, to focus on designing and directing a certain dramaturgy of the visitors' route rather than on coping with the physical matter of the task. Creating a clearly defined, space-time pattern of moving about the premises of the Museum became our priority. Hence, the application of techniques/ mechanisms which allow for introducing a visitor into the state of solemnity, a deeper reflection, constitutes a key element of the present design. The surrounding of the Museum, a significant number of visitors at the same time, a lot of them in organized, large groups of people of different age, and eventually a relaxed atmosphere of a summer outing on some, warm sunny days, are largely discordant with the atmosphere of seriousness expected to permeate the site, even prior to entering the Museum.
Accordingly, the aim of this design is not only organizing an efficient visitor service of the Museum allowing for a streamlined movement of large numbers of visitors, while observing all the defined standards. The design will try to entail the way of thinking, and a change- more or less momentary – that is to be experienced individually by everybody who visits this unique place.

CENTRUM OBSŁUGI ODWIEDZAJĄCYCH PAŃSTWOWE MUZEUM AUSCHWITZ-BIRKENAU W OŚWIĘCIMIU
Przystępując do pracy nad koncepcją uznaliśmy na wstępie, że musimy się zmagać nie tyle z samą fizyczną materią, co opanować pewną dramaturgię drogi odwiedzającego. Ten priorytet towarzyszył nam w stworzeniu określonego czasoprzestrzennego schematu poruszania się po terenie Muzeum. Zastosowanie mechanizmów pozwalających na wprowadzenie odwiedzających w stan kontemplacji, powagi, umożliwiający głębszą refleksję, stanowi dla nas kluczowy element projektu. Otoczenie Muzeum, zwiedzanie w zorganizowanych grupach, duża ilość odwiedzających w tym samym momencie, w końcu też niektóre – cieplejsze, pory roku, to wszystko wpływa na genezę sytuacji w której wprowadzenie odpowiedniej powagi i przygotowanie do przekroczenia bram obozu staje się utrudnione.
Celem projektu jest więc nie tylko sprawne, spełniające określone standardy, zorganizowanie obsługi i ruchu na terenie muzeum, ale przede wszystkim wyobrażenie  drogi myślowej, przemiany  mniej lub bardziej chwilowej, którą przechodzi każdy indywidualnie odwiedzając Muzeum.

 

ARRIVAL
The prevailing majority of people visiting the Museum are organized groups arriving by coaches. The road of approach is from the side of Więźniów Oświęcimia Street. A coach passes the porter's lodge on the right, stops in the driveway, leaving the passengers in front of the main entrance to the Visitor Service Centre (COO) and drives on to finally park in the east part of the allotment, or, if there are no free places, in the overflow car park. Individual visitors arrive by the same entrance and can leave their vehicles in the car park adjacent to the COO on the north side. The former camp abattoir adapted to function as the COO is accessed by gently descending yard leading to (-)1 entrance level. The materials used, the shape of the place and the abattoir building - a monolith form giving an air of dominance over its surrounding, evoke in the visitors a feeling of otherness of the situation and the world they have arrived in.

PRZYJAZD
Zdecydowaną większość odwiedzających stanowią grupy zorganizowane. Autokar po wjeździe na teren z ulicy Więźniów Oświęcimia, mija po prawej stronie obiekt portierni i zatrzymuje się na podjeździe, wysadzając pasażerów przed głównym wejściem do COO i odjeżdża, aby zaparkować we wschodniej części działki, lub w przypadku braku wolnych miejsc, na parkingu rezerwowym. Odwiedzający indywidualnie dostają się tym samym wjazdem i mają możliwość pozostawienia samochodu na parkingu przylegającym do COO od strony północnej. Do budynku byłej rzeźni obozowej, zaadaptowanego w celu pełnienia funkcji COO, prowadzi delikatnie obniżający się do poziomu wejścia na -1 plac. Materiał i kształt zagłębienia, oraz potraktowanie budynku jako monolitycznej unoszącej się nad nim formy, sprawia że już w tym momencie odwiedzający czuje odmienność sytuacji i świata do którego przybył.

 

VISITOR SERVICE CENTRE (COO)
On entering the former abattoir building the visitor is confronted with an empty, hollowed out interior of an historical object. The direction of the visiting tour is clearly marked in space by the curve of the road into which the entrance square is transformed. Here, there are only waiting rooms, none of the servicing functions is located along the main visiting stream. Box-offices, headphone rentals, sanitary and other facilities are directly available from two atria which simultaneously provide service for the visitors in the exit zone. The waiting rooms constitute a buffer between the outer and inner world, the present time and the history the visitors will shortly encounter. This place and time could be used for the presentation of some introductory materials. (Now, some basic information is given by a museum guide, each time before the beginning of a visiting route).

CENTRUM OBSŁUGI ODWIEDZAJĄCYCH
Po wejściu do byłej rzeźni odwiedzający  zostaje skonfrontowany z wyprutym, pustym wnętrzem historycznego obiektu. Kierunek zwiedzania jest wyraźnie nakreślony w przestrzeni łukiem drogi, w którą przekształcił się plac wejściowy. Znajdują się na niej jedynie poczekalnie, natomiast żadna z obsługujących funkcji nie jest otwarta na  główny nurt zwiedzania. Kasy, wypożyczalnia słuchawek, księgarnia, toalety i inne są bezpośrednio dostępne z dwóch atrium, jednocześnie obsługujących strefę wyjścia. Poczekalnie stanowią bufor pomiędzy światem zewnętrznym, teraźniejszością, a historią z którą zwiedzający zetkną się za moment. Proponujemy wykorzystać to miejsce i czas na prezentację krótkiego materiału wprowadzającego (obecnie tę funkcję pełni wstęp do zwiedzania w formie zbioru fundamentalnych informacji przekazywanych każdorazowo przez przewodnika).

 

On leaving the waiting room the visitors will proceed along the tunnel under Więźniów Oświęcimia Street which is next transformed into a recessed road leading to the main gate of the Camp. The shape of this path has been determined by our effort to create an illusion of infinity, boundlessness, endlessness. At the same time, gentle curves of the road avoid clusters of trees growing there. Also, the designed section of the road makes the surrounding objects invisible. The created geometry allows the visitors to take all the way to the Museum in complete isolation from the context of neigbouring housing. On the other hand, the curve of the road is so shaped as to direct visitors' eyes at certain determined points, eventually at the main entrance gate. The creation of a long perspective in this very place seems to be essential from dramaturgical point of view, but it also allows for generating a relatively big space which can be useful e.g., while organizing some anniversary events.

Po wyjściu z poczekalni zwiedzający podążą tunelem pod ulicą Więźniów Oświęcimia, który następnie organicznie przekształca się w zagłębiona drogę prowadzącą do głównej bramy obozu. Kształt ścieżki w rzucie został podyktowany pragnieniem stworzenia iluzji nieskończoności, braku jakiejkolwiek wyraźnej granicy, a co za tym idzie, krańca drogi. Jednocześnie jej delikatne łuki omijają istniejące grupy drzew. Przekrój z kolei został ukształtowany tak, aby otaczające obiekty nie były widoczne. Udało się stworzyć geometrię, która umożliwia zwiedzającym przejście do Muzeum w całkowitym oderwaniu od kontekstu okolicznej zabudowy. Z drugiej strony krzywizna drogi została tak poprowadzona, by kierować wzrok w wyznaczone punkty, na ostatnim fragmencie ku bramie wejściowej do obozu. Stworzenie dalekiej perspektywy w tym punkcie wydaje się istotne z punktu widzenia dramaturgii, ale także pozwala na stworzenie relatywnie dużej przestrzeni która może być funkcjonalna w momencie n.p. rocznicowych obchodów.

 

The last object on the Museum visiting route is the crematorium. The return way to the COO begins at its entrance, across the square gently descending towards the east which leads to the tunnel under Wieżniów Oświęcimia Street. The language of materials used, as well as the form of the passage, are reminiscent of the way to the camp already taken, thus creating a place for reflection and quietening before coming back to the outer reality. A gentle arch/curve cuts out in a natural way an exit zone in the COO building, directly linked with the atria servicing it (headphones collection, post office, cafeteria, etc.). Here one can also find an additional waiting room, the place for groups' meetings, waiting for coaches which stop in the parking bay at the exit.

Ostatnim obiektem na drodze zwiedzania Muzeum jest budynek krematorium. Droga powrotna do COO zaczyna się przy jego wejściu, delikatnie opadającym w kierunku wschodnim placem, który prowadzi do tunelu pod ul. Więźniów Oświęcimia. Język materiałów jak i forma przejścia  przywodzą na myśl uprzednio odbytą drogę do obozu,  tworząc miejsce refleksji i wyciszenia przed powrotem do świata zewnętrznego. Łagodny łuk w naturalny sposób wycina w budynku COO strefę wyjściową, bezpośrednio połączoną z obsługującymi ją atriami (odbiór słuchawek, poczta, barek kawowy itp). Tutaj też znajduje się dodatkowa poczekalnia, miejsce na zebranie grupy, oczekiwania na autokar, który zatrzymuje się w zatoczce przy wyjściu z budynku.

 

HISTORICAL OBJECTS
In accord with the guidelines of the project the original objects of the porter's lodge and the abattoir have been adapted with the consideration for their historical shape. The buildings have been cleaned out of later, post-war additions, extensions, elevation and installation elements. Cleaned out, crude brick walls as well as window framings and ceramic roof tiles are in identical grey colour, which while depriving the architecture from qualities appropriate to its style, makes it resemble the sculpture's crust. This effect has been strenghtened by bricking up the majority of windows in the COO building and transfering most functions to (-)1 level. Due to the descending floor of the square and the glazed facades, on its north (entrance) and east (exit) sides, the dark mass of the object seems to levitate above the ground.

OBIEKTY HISTORYCZNE
W projekcie została zachowana sugestia, by obiekty byłej portierni i rzeźni obozowej adaptować z poszanowaniem historycznej bryły budynku. Zostały oczyszczone z wtórnych powojennych nadbudówek, przybudówek, elementów elewacyjnych oraz instalacyjnych. Zarówno oczyszczone surowe ceglane ściany, jak obramienia okien i ceramiczna dachówka są w identycznym szarym kolorze, co odzierając architekturę z cech właściwych stylowi  upodobnia ją do rzeźbiarskiej skorupy.  Ten efekt potęguje zamurowanie większości okien w budynku COO i przeniesienie większości funkcji na poziom -1. Od strony północnej (wejścia) i wschodniej (wyjścia) dzięki opadającej posadzce placu i przeszklonym fasadom obiekt w swej ciemnej pełnej masie zdaje się oderwany i lewitujący nad podłożem.

 

WAY-IN
On leaving the waiting room the visitors are already quiet and concentrated, equipped with headphones and prepared for proceeding along their way. It is vital to maintain this sort of mental disposition before entering the proper Museum, but not necesarilly by constructing an exposition, a monument or any other too oppresive form. Hence, a very determined but also very gentle and restricted form of the road – a basin of a variable geometry, with its floor about 3 metres deep into the ground. Its curve in section is such, that the visitors are delicately induced to separate themselves from the group and proceed individualy or in pairs. The dark-grey, almost graphite flooring fluently merges with the walls to finally touch the sky – usually also of steel-grey colour. The lack of any concrete, visible borders creates the feeling of alienation, disorientation, of being at a loss. The first readible sign is an inscription on the entrance gate to the Camp, visible from a distance.

DROGA
W momencie opuszczenia poczekalni zwiedzający są już skupieni i wyciszeni, uzbrojeni w słuchawki i przygotowani na dalszą drogę. Ważne dla nas było by podtrzymać ten stan mentalny, jednocześnie nie budując ekspozycji, pomnika, czy zbyt opresyjnej przestrzeni przed właściwym Muzeum. Stąd zdecydowana, a jednocześnie łagodna i organiczna forma drogi – niecka o zmiennej geometrii o posadzce zagłębionej na ok. 3m od powierzchni ziemii. Jej krzywizna w przekroju została poprowadzona tak aby delikatnie wymusić rozdzielenie się grupy i podążanie w pojedynkę, ewentualnie parami. Ciemnoszara, prawie grafitowa posadzka płynnie przechodzi w ściany dotykając dopiero nieba – zazwyczaj stalowo-szarego. Brak konkretu, wyraźnych granic daje odczucie wyalienowania, może lekkiej dezorientacji, zagubienia. Pierwszym czytelnym znakiem w przestrzeni staje się widoczny w oddali napis na bramie wejściowej do obozu.

 

MATERIALS
The main building substance of the present design is the finishing material which is used on the road from the COO to the Museum. By design, it is a concrete slab, based on aggregate from sand excavated at the construction sites, submitted to the way of prefabrication allowing for obtaining repeatable, but also very unlike, contrasting forms of surface finishing. These forms have been specially designed to undergo the process of erosion in a different way. They can be fitted out with lighting, used as information carriers or commemorative elements. All the slabs are dyed dark grey. The flooring and the walls of the main road are finished in slabs with a different depth of the designed surface pattern. The slabs mounted in contact with grass have the most diverse surface, so they will soon fill out with soil, leaves, etc. It will allow for erasing clear borders of our interference in this area.
Some of the wall slabs will have optical fibres embedded in them. After dusk, sources of light hidden behind the wall will partially illuminate it, creating a contrast to its monolithic form during daytime. It is believed that the most interesting effect could be obtained if the form for shaping prefabricates is submitted to digital processing. In result, any chosen picture or verbal information may be preserved in concrete, in technology reminding milled lines. Thus, an achieved drawing will be very delicate and readible only from a certain angle. This is a proposal of the way of introducing commemorative elements, e.g., on the part of the return way from the crematorium.

MATERIAŁ
Głównym tworzywem wykorzystywanym w projekcie jest materiał wykończeniowy na  drodze z COO do Muzeum. Zaprojektowany został jako płyta betonowa, oparta na kruszywie z  piasku wydobytego w trakcie budowy, uzyskana w procesie prefabrykacji, w celu stworzenia powtarzalnych, ale różnych form wykończenia powierzchni. Formy te zostały zaprojektowane tak, by w różny sposób ulegać procesowi erozji, zachęcać ludzi do spacerowania lub wręcz przeciwnie, być nośnikiem oświetlenia, elementem informacyjnym lub kommemoratywnym. Wszystkie płyty są barwione w masie na kolor ciemnoszary.
Posadzka i ściany głównej drogi są wykończone płytami charakteryzującymi się różną głębokością zaprojektowanego wzoru – faktury. Płyty osadzone na styku z trawą mają najbardziej zróżnicowaną powierzchnię, dzięki czemu szybko wypełnią się ziemią, liśćmi itp., pozwalając na zatarcie wyraźnych granic naszej ingerencji w teren.
Z kolei część płyt na ścianach będzie miała zatopione włókna światłowodowe, co w połączeniu z ukrytym za nimi źródłem światła, pozwoli po zmierzchu na rozświetlenie fragmentów monolitycznej za dnia ściany.
Być może najciekawszy efekt będzie możliwy do uzyskania dzięki poddaniu formy do kształtowania prefabrykatów cyfrowej obróbce. W efekcie dowolny wybrany obraz lub informacje, będzie można utrwalić w betonie, w technice przypominającej wyfrezowane linie. Rysunek tak uzyskany będzie delikatny i czytelny tylko pod określonym kątem. Jest to propozycja wprowadzenia elementów kommemoratywnych, na przykład na odcinku drogi powrotnej z krematorium.